Przejdź do głównej zawartości

Ogromne galaktyki tracą z czasem „apetyt”

Nasz Wszechświat wypełniony jest mnóstwem galaktyk związanych ze sobą grawitacyjnie, tworząc większe skupiska, zwane gromadami. W sercu każdej gromady znajdują się ogromne galaktyki, które zwiększają swoje rozmiary poprzez łączenie się z sąsiednimi galaktykami. Astronomowie nazywają ten proces kanibalizmem galaktycznym. Nowe badania z Kosmicznego Teleskopu Spitzer oraz WISE (Wide-field Infrared Survey Explorer) pokazują, że w przeciwieństwie do poprzednich teorii, te olbrzymie galaktyki spowalniają w czasie ich wzrost.

„Odkryliśmy, że te masywne galaktyki mogły rozpocząć dietę w ciągu ostatnich pięciu milionów lat i dlatego nie osiągnęły zbyt dużej wagi ostatnio” – powiedział Yen-Ting Lin z Academia Sinica in Taipei w Tajwanie.
„WISE i Spitzer pozwoliły nam zobaczyć, że jest tam wiele do zrozumienia, ale także, że wiele jeszcze nie wiemy na temat tych najbardziej masywnych galaktyk” – powiedział Peter Eisenhardt z NASA Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie, Kalifornia. Eisenhardt identyfikował próbkę gromad galaktyk badanych przez Spitzer.



Nowe odkrycia pozwolą badaczom zrozumieć, jak gromady galaktyk, najbardziej masywne obiekty we Wszechświecie, formują się i ewoluują. Składają się z tysięcy galaktyk zgromadzonych wokół największego członka, zwane przez astronomów najjaśniejszą gromadą galaktyk (brightest cluster galaxy – BCG). BCG mogą być dziesiątki razy masywniejsze od galaktyki, takiej jak np. nasza Droga Mleczna. Rosną przez galaktyczny kanibalizm, przyswajając gwiazdy znajdujące się w środku gromady galaktyk. Aby monitorować ten proces, astronomowie monitorowali blisko 300 gromad galaktyk obejmujące 9 miliardów lat świetlnych. Najdalsze gromady powstały, gdy Wszechświat miał 4,3 miliarda lat, a najbliższe są młodsze, z czasów, gdy Wszechświat miał 13 miliardów lat (teraz ma ok. 13,8 mld. lat).

Obydwa teleskopy – WISE i Spitzer pracują w podczerwieni, ale każdy z nich ma unikalne cechy, które się wzajemnie uzupełniają w takich badaniach. Na przykład Spitzer może widzieć więcej szczegółów niż WISE, które pozwalają uchwycić najdalsze gromady galaktyk. WISE, badający całe niebo w podczerwieni, jest lepszy w fotografowaniu pobliskich gromad dzięki dużemu polu widzenia. Spitzer wciąż obserwuje, WISE przeszedł w stan hibernacji w 2011 roku po udanym, dwukrotnym skanowaniu nieba. Wyniki badań wykazały, że wzrost BCG przebiegał zgodnie z przewidywaniami teoretycznymi aż od 5 miliardów lat. Po tym czasie, wydaje się, że galaktyki, w przeważającej części przestały „pożerać” sąsiednie galaktyki. Astronomowie nie są pewni przyczyn zmniejszenia się „apetytu” BCG.

„BCG są jak niebieskie wieloryby – oba gigantyczne, ale rzadko spotykane. Spis BCG jest podobny do badania, jak wieloryby zmieniają swoją wagę w zależności od wieku. W naszym przypadku wieloryby nie przybierają na wadze tak, jak przypuszczaliśmy. NASA teoria nie pasuje do tego, co obserwowaliśmy, prowadząc nas do nowych pytań ” – mówi Lin. Inne możliwe wytłumaczenie jest takie, że w badaniach brakuje dużej liczby gwiazd w bardziej dojrzałych gromadach. Gromady mogą być gwałtownym środowiskiem, gdzie gwiazdy są usuwane ze zderzających się galaktyk i wyrzucane w przestrzeń. Jeśli ostatnie obserwacje nie wykryją tych gwiazd może to znaczyć, że ogromne galaktyki faktycznie kontynuują zwiększanie swojej masy.

Źródło:
Astronomy

Popularne posty z tego bloga

Wykryto największą eksplozję w historii Wszechświata

Naukowcy badający odległą gromadę galaktyk odkryli największą eksplozję obserwowaną we Wszechświecie od czasów Wielkiego Wybuchu. Wybuch pochodził z supermasywnej czarnej dziury w centrum odległej o setki milionów lat świetlnych stąd galaktyki. W trakcie eksplozji zostało uwolnione pięć razy więcej energii, niż przy poprzednim ówczesnym najpotężniejszym wybuchu. Astronomowie dokonali tego odkrycia przy użyciu danych z obserwatorium rentgenowskiego Chandra i XMM-Newton, a także danych radiowych z Murchison Widefield Array (MWA) w Australii i Giant Metrewave Radio Telescope (GMRT) w Indiach. Ten potężny wybuch został wykryty w gromadzie galaktyk Ophiuchus, która znajduje się około 390 mln lat świetlnych stąd. Gromady galaktyk to największe struktury we Wszechświecie utrzymywane razem przez grawitację, zawierające tysiące pojedynczych galaktyk, ciemną materię i gorący gaz. W centrum gromady Ophiuchus znajduje się duża galaktyka zawierająca supermasywną czarną dziurę.

Odkryto najbliższą znaną „olbrzymią planetę niemowlęcą”

Nowonarodzona masywna planeta znajduje się zaledwie 100 parseków od Ziemi. Naukowcy odkryli nowonarodzoną masywną planetę bliższą Ziemi niż jakikolwiek tego typu obiekt w podobnym wieku. Olbrzymia niemowlęca planeta, nazwana 2MASS 1155-7919 b, znajduje się w asocjacji Epsilon Chamaeleontis i leży tylko około 330 lat świetlnych od naszego Układu Słonecznego. „Ciemny, chłodny obiekt, który znaleźliśmy, jest bardzo młody i ma zaledwie 10 mas Jowisza, co oznacza, że prawdopodobnie patrzymy na planetę niemowlęcą, być może wciąż w fazie formowania się. Chociaż zostało odkrytych wiele innych planet podczas misji Kepler i innych podobnych, prawie wszystkie z nich są planetami ‘starymi’. Obiekt ten jest jednocześnie czwartym lub piątym przykładem planety olbrzymiej krążącej tak daleko od swojej gwiazdy macierzystej. Teoretycy usiłują wyjaśnić, w jaki sposób się tam uformowały lub jak tam dotarły” – powiedziała Annie Dickson-Vandervelde, główna autorka pracy. Do odkrycia naukowc

Czy rozwiązano tajemnicę ekspansji Wszechświata?

Badacz z Uniwersytetu Genewskiego rozwiązał naukową kontrowersję dotyczącą tempa ekspansji Wszechświata, sugerując, że na dużą skalę nie jest ono całkowicie jednorodne. Ziemia, Układ Słoneczny, cała Droga Mleczna i kilka tysięcy najbliższych nam galaktyk porusza się w ogromnym „bąblu” o średnicy 250 mln lat świetlnych, gdzie średnia gęstość materii jest o połowę mniejsza niż w pozostałej części Wszechświata. Taka jest hipoteza wysunięta przez fizyka teoretyka z Uniwersytetu Genewskiego (UNIGE) jako rozwiązanie zagadki, która od dziesięcioleci dzieli społeczność naukową: z jaką prędkością rozszerza się Wszechświat? Do tej pory co najmniej dwie niezależne metody obliczeniowe osiągnęły dwie wartości różniące się o około 10% z odchyleniem, które jest statystycznie nie do pogodzenia. Nowe podejście usuwa tę rozbieżność bez korzystania z „nowej fizyki”. Wszechświat rozszerza się od czasu Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce 13,8 mld lat temu – propozycja po raz pierwszy przeds