Przejdź do głównej zawartości

Magnetar z najsilniejszym we Wszechświecie polem magnetycznym.

Astronomowie korzystający z kosmicznego teleskopu XMM-Newton odkryli, że osobliwy obiekt gwiazdowy skrywa jedno z najsilniejszych pól magnetycznych od początku Wszechświata, pomimo wcześniejszych sugestii o niezwykle słabym polu magnetycznym. Obiekt znany jako SGR 0418+5729 to magnetar, szczególny rodzaj gwiazdy neutronowej.

Gwiazda neutronowa to martwe jądro masywnej gwiazdy, która się zapadła tuż po tym, jak wypaliło się całe jej paliwo i wybuchła jako supernowa. Jest to niezwykle gęsty obiekt, który całą masę naszego Słońca mieści w rozmiarze 20km.

Niewielka część gwiazd neutronowych powstaje i żyje krótko jako magnetar, nazwane tak z powodu swojego bardzo silnego pola magnetycznego, miliardy razy większego, niż to generowane przez szpitalne urządzenia do rezonansu magnetycznego. Te pola magnetyczne powodują wybuchy promieniowania wysokoenergetycznego z magnetarów.

SGR 0418 leży w naszej Galaktyce, w odległości około 6500 lat świetlnych od Ziemi. Po raz pierwszy został wykryty w czerwcu 2009 roku przez kosmiczne teleskopy, w miękkich promieniach gamma oraz promieniach X.

„Do niedawna wszystko wskazywało na to, że magnetar ten miał jedno z najsłabszych znanych pól magnetycznych, 6*1012 Gaussa, czyli mniej więcej 100x niższe, niż typowy magnetar” – powiedział Andrea Tiengo z Istituto Universitario di Studi Superiori, Pavia, Włochy. „Zrozumienie tych wyników było wyzwaniem. Podejrzewaliśmy, że SGR 0148 ukrywał dużo silniejsze pole magnetyczne z dala od naszych zwykłych technik analitycznych”.



Magnetar wiruje dużo wolniej, niż gwiazda neutronowa, ale wciąż wykonuje jeden obrót wokół własnej osi w ciągu kilku sekund. Normalnym sposobem na określenie pola magnetycznego magnetara jest pomiar tempa, w którym wirowanie zachodzi. Trzy lata obserwacji SGR 0148 doprowadziło astronomów do wniosku o słabym polu magnetycznym.

Nowa technika opracowana przez doktora Tiengo i jego współpracowników wymaga poszukiwania zmian w widmie promieniowania X magnet ara w bardzo krótkich odstępach czasu jego wirowania. Metoda ta pozwoli astronomom na analizowanie bardziej szczegółowo pola magnetycznego i ujawniła, że SGR 0148 jest prawdziwym magnetycznym potworem :)

„Wyjaśniając nasze obserwacje, ten magnetar musi mieć super-silne, skręcone pole magnetyczne osiągające 1015 Gaussa na małych powierzchniach, obejmujących zaledwie kilkaset metrów szerokości” – powiedział dr Tiengo. „Przeciętnie może pojawiać się słabe pole magnetyczne, jak to sugerowały wcześniejsze wyniki. Ale teraz jesteśmy w stanie badać sub-struktury na powierzchni i zobaczyć, że pole magnetyczne jest bardzo silne lokalnie”.

Analogicznie, można to porównać z plamami na Słońcu, gdzie zmiany w ustawieniu mogą doprowadzić do ich zaniku i stworzeniu flary lub, w przypadku SGR 0148 wybuchu promienia rentgenowskiego.

„Mamy teraz nowe narzędzie do badania pola magnetycznego innych magnetarów, które pomogą uściślić modele tych egzotycznych obiektów” – powiedział Norbert Schartel z projektu XMM-Newton.

Źródło:
ESA

Popularne posty z tego bloga

Wykryto największą eksplozję w historii Wszechświata

Naukowcy badający odległą gromadę galaktyk odkryli największą eksplozję obserwowaną we Wszechświecie od czasów Wielkiego Wybuchu. Wybuch pochodził z supermasywnej czarnej dziury w centrum odległej o setki milionów lat świetlnych stąd galaktyki. W trakcie eksplozji zostało uwolnione pięć razy więcej energii, niż przy poprzednim ówczesnym najpotężniejszym wybuchu. Astronomowie dokonali tego odkrycia przy użyciu danych z obserwatorium rentgenowskiego Chandra i XMM-Newton, a także danych radiowych z Murchison Widefield Array (MWA) w Australii i Giant Metrewave Radio Telescope (GMRT) w Indiach. Ten potężny wybuch został wykryty w gromadzie galaktyk Ophiuchus, która znajduje się około 390 mln lat świetlnych stąd. Gromady galaktyk to największe struktury we Wszechświecie utrzymywane razem przez grawitację, zawierające tysiące pojedynczych galaktyk, ciemną materię i gorący gaz. W centrum gromady Ophiuchus znajduje się duża galaktyka zawierająca supermasywną czarną dziurę.

Odkryto najbliższą znaną „olbrzymią planetę niemowlęcą”

Nowonarodzona masywna planeta znajduje się zaledwie 100 parseków od Ziemi. Naukowcy odkryli nowonarodzoną masywną planetę bliższą Ziemi niż jakikolwiek tego typu obiekt w podobnym wieku. Olbrzymia niemowlęca planeta, nazwana 2MASS 1155-7919 b, znajduje się w asocjacji Epsilon Chamaeleontis i leży tylko około 330 lat świetlnych od naszego Układu Słonecznego. „Ciemny, chłodny obiekt, który znaleźliśmy, jest bardzo młody i ma zaledwie 10 mas Jowisza, co oznacza, że prawdopodobnie patrzymy na planetę niemowlęcą, być może wciąż w fazie formowania się. Chociaż zostało odkrytych wiele innych planet podczas misji Kepler i innych podobnych, prawie wszystkie z nich są planetami ‘starymi’. Obiekt ten jest jednocześnie czwartym lub piątym przykładem planety olbrzymiej krążącej tak daleko od swojej gwiazdy macierzystej. Teoretycy usiłują wyjaśnić, w jaki sposób się tam uformowały lub jak tam dotarły” – powiedziała Annie Dickson-Vandervelde, główna autorka pracy. Do odkrycia naukowc

Czy rozwiązano tajemnicę ekspansji Wszechświata?

Badacz z Uniwersytetu Genewskiego rozwiązał naukową kontrowersję dotyczącą tempa ekspansji Wszechświata, sugerując, że na dużą skalę nie jest ono całkowicie jednorodne. Ziemia, Układ Słoneczny, cała Droga Mleczna i kilka tysięcy najbliższych nam galaktyk porusza się w ogromnym „bąblu” o średnicy 250 mln lat świetlnych, gdzie średnia gęstość materii jest o połowę mniejsza niż w pozostałej części Wszechświata. Taka jest hipoteza wysunięta przez fizyka teoretyka z Uniwersytetu Genewskiego (UNIGE) jako rozwiązanie zagadki, która od dziesięcioleci dzieli społeczność naukową: z jaką prędkością rozszerza się Wszechświat? Do tej pory co najmniej dwie niezależne metody obliczeniowe osiągnęły dwie wartości różniące się o około 10% z odchyleniem, które jest statystycznie nie do pogodzenia. Nowe podejście usuwa tę rozbieżność bez korzystania z „nowej fizyki”. Wszechświat rozszerza się od czasu Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce 13,8 mld lat temu – propozycja po raz pierwszy przeds