Posty

Gwiazdy neutronowe kluczem do zrozumienia nieuchwytnej ciemnej materii

Obraz
Naukowcy mogą być o krok bliżej odkrycia jednej z największych tajemnic Wszechświata po tym, jak obliczyli, że gwiazdy neutronowe mogą być kluczem do zrozumienia ciemnej materii. Wizja artystyczna gwiazdy neutronowej. Źródło: ARC W artykule opublikowanym 4 kwietnia 2024 r. w czasopiśmie The Journal of Cosmology and Astroparticle Physics fizycy z ARC Centre of Excellence for Dark Matter Particle Physics pod kierownictwem Uniwersytetu w Melbourne wyliczyli, że energia uwalniana podczas zderzeń i anihilacji cząstek ciemnej materii wewnątrz zimnych, martwych gwiazd neutronowych może bardzo szybko podgrzać te gwiazdy. Wcześniej sądzono, że ten transfer energii może trwać bardzo długo, w niektórych przypadkach dłużej niż wiek samego Wszechświata, co czyni to ogrzewanie nieistotnym. Profesor Nicole Bell z Uniwersytetu w Melbourne powiedziała, że nowe obliczenia po raz pierwszy pokazują, że większość energii zostałaby zdeponowana w ciągu zaledwie kilku dni. Poszukiwanie ciemnej materii to j

Odkryto najsłabszy znany układ gwiazd krążący wokół Drogi Mlecznej

Obraz
Zespół astronomów wykrył starożytny układ gwiazdowy podróżujący wokół naszej Galaktyki, będący najsłabszym i najmniej masywnym satelitą Drogi Mlecznej, jakiego kiedykolwiek odkryto. Na tym zdjęciu głębokiego nieba (po lewej) ukryta jest UMa3/U1, maleńka grupa gwiazd (po prawej) połączonych razem własną grawitacją (być może nawet ciemną materią!) na orbicie wokół Drogi Mlecznej. Źródło: CFHT/S. Gwyn (z prawej)/S. Smith (z lewej) Zespół prowadził badania z Hawajów korzystając z obu obserwatoriów Maunakea, a także University of Hawaiʻi Institute for Astronomy Pan-STARRS (Panoramic Survey Telescope and Rapid Response System) na Haleakala, Maui; wyniki badań opublikowano w The Astrophysical Journal. Układ UMa3/U1 zlokalizowany jest w kierunku konstelacji Wielkiej Niedźwiedzicy , domu Wielkiego Wozu . Znajduje się na naszym kosmicznym podwórku, w odległości około 30 000 lat świetlnych od Słońca  – powiedział Simon Smith, absolwent astronomii na Uniwersytecie Wiktorii i główny autor badani

Najmniejsze „trzęsienia gwiazdy”, jakie kiedykolwiek wykryto

Obraz
Korzystając ze spektrografu ESPRESSO zespół astronomów wykrył najmniejsze „trzęsienia gwiazdy”, jakie kiedykolwiek zarejestrowano. Wizja artystyczna fal dźwiękowych o różnych częstotliwościach przemieszczających się po wewnętrznych warstwach gwiazdy. Źródło: Tania Cunha (Planetário do Porto - Centro Ciência Viva)/Instituto de Astrofísica e Ciências do Espaço Epsilon Indi, (ε Indi) pomarańczowy karzeł znajdujący się 11,9 lat świetlnych od nas, ma średnicę równą 71% średnicy Słońca. Zespół naukowców pod kierownictwem Tiago Campante z Instituto de Astrofísica e Ciências do Espaço (IA) zbadał tę gwiazdę za pomocą spektrografu ESPRESSO zamontowanego na Bardzo Dużym Teleskopie (VLT) i wykrył najmniejsze „trzęsienia gwiazdy”, jakie kiedykolwiek zaobserwowano. Zespół badawczy wykorzystał technikę zwaną asterosejsmologią , która polega na pomiarze drgań gwiazd. Dzięki temu można uzyskać pośredni wgląd w ich wnętrze, podobnie jak trzęsienia ziemi dostarczają nam informacji o wnętrzu Ziemi.

Badania odkrywają tajemnice gwiezdnego pyłu supernowej

Obraz
Badania prowadzone przez zespół naukowców odkryły rzadką cząsteczkę pyłu uwięzioną w starożytnym pozaziemskim meteorycie, która została uformowana przez gwiazdę inną niż Słońce. Pozostałość po wybuchu supernowej. Źródło: Curtin University Odkrycia dokonała główna autorka pracy dr Nicole Nevill wraz z kolegami podczas studiów doktoranckich w Curtin, obecnie pracująca w Lunar and Planetary Science Institute we współpracy z Johnson Space Center NASA. Meteoryty składają się głównie z materii, która uformowała się w naszym Układzie Słonecznym i mogą również zawierać drobne cząstki pochodzące z gwiazd powstałych na długo przed naszym Słońcem. Wskazówki, że cząstki te, znane jako ziarna presolarne, są reliktami z innych gwiazd, można znaleźć analizując różne rodzaje pierwiastków w ich wnętrzu. Dr Nevill wykorzystała technikę zwaną tomografią sond atomowych, aby przeanalizować cząsteczkę i zrekonstruować chemię w skali atomowej, uzyskując dostęp do ukrytych w niej informacji. Cząsteczki te

Astronomowie przeprowadzają pierwsze poszukiwania formujących się planet za pomocą JWST

Obraz
Planety tworzą się w dyskach protoplanetarnych, które wirują wokół protogwiazdy podczas ich końcowego formowania się. Wizja artystyczna ukazująca powstawanie gazowego olbrzyma osadzonego w dysku pyłowo-gazowym w pierścieniu pyłowym wokół młodej gwiazdy. Źródło: ESO/L. Calçada Chociaż wykonano zdjęcia kilkudziesięciu takich dysków, do tej pory udało się uchwycić zaledwie dwie planety w procesie formowania. Teraz astronomowie skupiają swoją uwagę na dyskach protoplanetarnych , wykorzystując potężne instrumenty na pokładzie Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba . Ich celem jest odkrycie wczesnych wskazówek dotyczących procesu formowania się planet oraz zrozumienie, w jaki sposób planety te oddziałują ze swoim macierzystym dyskiem. Trzy badania prowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Michigan, Uniwersytetu Arizony i Uniwersytetu Wiktorii połączyły obrazy JWST z wcześniejszymi obserwacjami wykonanymi przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a i Atacama Large Millimeter Array (ALMA) . Na podstawie t

Astronomowie odkryli silne pole magnetyczne wirujące na krawędzi Sagittariusa A*

Obraz
Astronomowie przeprowadzili dwa nowe badania EHT, które pozwoliły uzyskać pierwszy obraz Sagittariusa A* w świetle spolaryzowanym. Współpraca Event Horizon Telescope (EHT), która stworzyła pierwszy w historii obraz naszej czarnej dziury w Drodze Mlecznej wydany w 2022 roku, uchwyciła nowy widok masywnego obiektu w centrum naszej Galaktyki: jak wygląda w świetle spolaryzowanym. Źródło: EHT Collaboration Nowy obraz, który powstał w ramach współpracy Teleskopu Horyzontu Zdarzeń (EHT) , ujawnił silne i zorganizowane pole magnetyczne emitowane z krawędzi supermasywnej czarnej dziury Sagittarius A* (Sgr A*) . Ten obraz, po raz pierwszy widziany w świetle spolaryzowanym , ukazał strukturę pola magnetycznego przypominającą strukturę czarnej dziury w centrum galaktyki M87 , co sugeruje, że potężne pola magnetyczne mogą być powszechne dla wszystkich czarnych dziur. To podobieństwo również wskazuje na ukryty strumień w Sgr A*. Wyniki zostały opublikowane w czasopiśmie The Astrophysical Journa

Błękitne nadolbrzymy mogą powstać w wyniku połączenia dwóch gwiazd

Obraz
Zespół naukowców znalazł wskazówki dotyczące błękitnych nadolbrzymów. Chociaż są powszechnie obserwowane, ich pochodzenie pozostaje odwieczną tajemnicą. Wizja artystyczna układu podwójnego czerwonego olbrzyma i młodszego towarzysza, który może się połączyć tworząc błękitnego nadolbrzyma. Źródło: Casey Reed, NASA Międzynarodowy zespół badawczy odkrył wskazówki dotyczące pochodzenia niektórych z najjaśniejszych i najgorętszych gwiazd w naszym Wszechświecie, znanych jako błękitne nadolbrzymy . Chociaż te gwiazdy są powszechnie obserwowane, ich geneza stanowi długotrwałą zagadkę, nad którą naukowcy debatują od kilku dziesięcioleci. Przy użyciu nowych modeli gwiazd i analizując obszerną próbkę danych z Wielkiego Obłoku Magellana , eksperci z Instituto de Astrofísica de Canarias (IAC) znaleźli solidne dowody na to, że większość błękitnych nadolbrzymów mogła powstać poprzez połączenie dwóch gwiazd związanych w układzie podwójnym . Badania zostały opublikowane w czasopiśmie The Astrophysical