Przejdź do głównej zawartości

Hubble odkrył największą znaną populację gromad gwiazd.

Kosmiczny Teleskop Hubble’a odkrył największą znaną populację gromad kulistych, liczącą 160.000, rojących się w zatłoczonym sercu ogromnej grupy galaktyk Abell 1689. Dla porównania, w naszej Drodze Mlecznej jest około 150 gromad kulistych. Badanie gromad kulistych jest istotne do zrozumienia początku formowania się gwiazd, które oznaczają powstawanie galaktyk. Obserwacje Hubble’a potwierdzają także, że te zwarte gwiazdowe grupy mogą być używane jako swoiste znaczniki ilości ciemnej materii zamkniętej w ogromnych gromadach galaktyk.

Gromady kuliste to gęste skupiska setek tysięcy gwiazd, z których część jest najstarszymi we Wszechświecie. Prawie 95% gromad kulistych uformowało się w ciągu pierwszych 1-2 miliardów lat po tym, jak Wszechświat się narodził w Wielkim Wybuchu 13,8 miliarda lat temu.

Zespół astronomów, którym dowodzi John Blakeslee z Programu Astrofizyki Herzberg NRC w Dominion Astrophysical Observatory w Victorii, korzystając z Hubble’a aby odkryć hojność tych gwiezdnych skamieniałości będącej dwa razy większą od innych populacji znalezionych w poprzednich badaniach gromad kulistych. Obserwacje z Hubble’a pozwoliły także wyznaczyć odległość do najdalszych takich systemów dotąd zbadanych, leżących 2,25 miliarda lat świetlnych stąd. Badacze odkryli, że gromady kuliste są ściśle powiązane z ciemną materią. „W naszych badaniach nad Abell 1689 pokazujemy związek pomiędzy gromadami kulistymi i czarną materią zależny od odległości od centrum gromady galaktyk. Innymi słowy, jeśli wiesz, jak wiele gromad galaktyk znajduje się w ustalonej odległości, możemy ci oszacować ilość ciemnej materii” – wyjaśnia członek zespołu Karla Alamo-Martinez z Centrum Radioastronomii i Astrofizyki the National Autonomous University w Meksyku.

Chociaż ciemna materia jest niewidoczna, uważa się ją za zasadnicze grawitacyjne „rusztowanie”, na którym są zbudowane gwiazdy i galaktyki. Zrozumienie ciemnej materii może dać wskazówki, jak duże struktury, takie jak galaktyki i gromady galaktyk grupowały się miliardy lat temu.


Badania z Hubble’a pokazały, że wiele z gromad kulistych w Abell 1689 uformowana blisko centrum gromady galaktyk, która zawiera ciemną materię. Ich liczba się zmniejsza wraz z odległością od centrum, co jest porównywane ze spadkiem ilości ciemnej materii. „Gromady kuliste są skamieniałościami z pierwszego formowania się gwiazd w Abell 1689, a nasza praca pokazuje, że były bardzo skuteczne w formowaniu w regionach o większej gęstości ciemnej materii w pobliżu centrum gromady galaktyk. Nasze wyniki są zgodne z badaniami gromad kulistych w innych gromadach galaktyk, ale rozszerzają naszą wiedzę do regionów o wyższej gęstości ciemnej materii” – mówi Blakeslee.

Astronomowie użyli zaawansowanej aparatury Hubble’a by zajrzeć w głęboko w serce Abell 1689 wykryli błysk światła widzialnego 10.000 gromad kulistych, niektóre słabsze, niż 29 magnitudo. Bazując na ilości, zespół Blakeslee’a szacuje, że ponad 160.000 gromad kulistych jest stłoczone na obszarze o średnicy 2,4 miliona lat świetlnych. „Nawet jeśli patrzymy w głąb gromady, widzimy tylko najjaśniejsze gromady kuliste, i tylko w pobliżu centrum gromady Abell 1689, gdzie Hubble wskazał” –powiedział Blakeslee. Jasność większości gromad kulistych ocenia się na 31 mag. To jest poza zasięgiem Hubble’a, ale nie dla Teleskopu James Webb, obserwatorium podczerwonego, którego uruchomienie NASA planuje na tę dekadę. Teleskop Webba powinien zobaczyć wiele więcej gromad kulistych.

Źródło:
Hubble

Popularne posty z tego bloga

Wykryto największą eksplozję w historii Wszechświata

Naukowcy badający odległą gromadę galaktyk odkryli największą eksplozję obserwowaną we Wszechświecie od czasów Wielkiego Wybuchu. Wybuch pochodził z supermasywnej czarnej dziury w centrum odległej o setki milionów lat świetlnych stąd galaktyki. W trakcie eksplozji zostało uwolnione pięć razy więcej energii, niż przy poprzednim ówczesnym najpotężniejszym wybuchu. Astronomowie dokonali tego odkrycia przy użyciu danych z obserwatorium rentgenowskiego Chandra i XMM-Newton, a także danych radiowych z Murchison Widefield Array (MWA) w Australii i Giant Metrewave Radio Telescope (GMRT) w Indiach. Ten potężny wybuch został wykryty w gromadzie galaktyk Ophiuchus, która znajduje się około 390 mln lat świetlnych stąd. Gromady galaktyk to największe struktury we Wszechświecie utrzymywane razem przez grawitację, zawierające tysiące pojedynczych galaktyk, ciemną materię i gorący gaz. W centrum gromady Ophiuchus znajduje się duża galaktyka zawierająca supermasywną czarną dziurę.

Odkryto najbliższą znaną „olbrzymią planetę niemowlęcą”

Nowonarodzona masywna planeta znajduje się zaledwie 100 parseków od Ziemi. Naukowcy odkryli nowonarodzoną masywną planetę bliższą Ziemi niż jakikolwiek tego typu obiekt w podobnym wieku. Olbrzymia niemowlęca planeta, nazwana 2MASS 1155-7919 b, znajduje się w asocjacji Epsilon Chamaeleontis i leży tylko około 330 lat świetlnych od naszego Układu Słonecznego. „Ciemny, chłodny obiekt, który znaleźliśmy, jest bardzo młody i ma zaledwie 10 mas Jowisza, co oznacza, że prawdopodobnie patrzymy na planetę niemowlęcą, być może wciąż w fazie formowania się. Chociaż zostało odkrytych wiele innych planet podczas misji Kepler i innych podobnych, prawie wszystkie z nich są planetami ‘starymi’. Obiekt ten jest jednocześnie czwartym lub piątym przykładem planety olbrzymiej krążącej tak daleko od swojej gwiazdy macierzystej. Teoretycy usiłują wyjaśnić, w jaki sposób się tam uformowały lub jak tam dotarły” – powiedziała Annie Dickson-Vandervelde, główna autorka pracy. Do odkrycia naukowc

Czy rozwiązano tajemnicę ekspansji Wszechświata?

Badacz z Uniwersytetu Genewskiego rozwiązał naukową kontrowersję dotyczącą tempa ekspansji Wszechświata, sugerując, że na dużą skalę nie jest ono całkowicie jednorodne. Ziemia, Układ Słoneczny, cała Droga Mleczna i kilka tysięcy najbliższych nam galaktyk porusza się w ogromnym „bąblu” o średnicy 250 mln lat świetlnych, gdzie średnia gęstość materii jest o połowę mniejsza niż w pozostałej części Wszechświata. Taka jest hipoteza wysunięta przez fizyka teoretyka z Uniwersytetu Genewskiego (UNIGE) jako rozwiązanie zagadki, która od dziesięcioleci dzieli społeczność naukową: z jaką prędkością rozszerza się Wszechświat? Do tej pory co najmniej dwie niezależne metody obliczeniowe osiągnęły dwie wartości różniące się o około 10% z odchyleniem, które jest statystycznie nie do pogodzenia. Nowe podejście usuwa tę rozbieżność bez korzystania z „nowej fizyki”. Wszechświat rozszerza się od czasu Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce 13,8 mld lat temu – propozycja po raz pierwszy przeds