Przejdź do głównej zawartości

"Gorący Jowisz" krążący wokół pobliskiej gwiazdy zmiennej

Astronomowie zarejestrowali nową egzoplanetę typu "gorącego Jowisza", orbitującą wokół niedalekiej gwiazdy typu T Tauri znanej jako TAP 26. Nowoodkryty obcy świat, oznaczony jako TAP 26b, jest o 66% masywniejszy niż Jowisz i obiega macierzystą gwiazdę w ciągu 10 dni. Wyniki badań zostały przedstawione w artykule opublikowanym 6 stycznia w serwisie arXiv.org.

Oddalona od nas o 480 lat świetlnych TAP 26 należy do gwiazd zmiennych typu T Tauri, klasy obiektów ewolucyjnie tuż przed Ciągiem Głównym. Mając około 17 milionów lat, TAP 26 posiada masę zbliżoną do słonecznej, a średnicę równą 1,17 średnicy Słońca. Tak niedawno uformowana gwiazda typu T Tauri może dostarczyć ważnych informacji na temat tworzenia i wczesnej ewolucji systemów planetarnych. Odkrywanie "gorących Jowiszów" wokół takich obiektów i określenie właściwości ich orbit może pomóc astronomom zrozumieć, w jaki sposób się one tworzą i migrują, a także daje istotne wskazówki na temat procesów fizycznych odpowiedzialnych za powstawanie tego rodzaju planet.

Mając to na uwadze, zespół naukowców kierowany przez Liang Yu z Uniwersytetu w Tuluzie we Francji, obserwował TAP 26 w okresie od listopada 2015 do stycznia 2016 roku za pomocą 3,6-metrowego Kanada-France-Hawaii Telescope (CFHT) na Hawajach. Kampania obserwacyjna, podczas której wykorzystano zamontowany na CFHT spektrograf Echelle SpectroPolarimetric Device for the Observation of Stars (ESPaDOnS), została przeprowadzona w ramach programu "Topologie magnetyczne młodych gwiazd i przetrwanie bliskich masywnych egzoplanet" (Magnetic Topologies of Young Stars and the Survival of close-in massive Exoplanets, MaTYSSE).

Dzięki zastosowaniu trzech różnych metod, naukowcy zdołali wykryć w widmie TAP 26 sygnał pochodzący od planety. Odkrycie opiera się na analizie 29 widm uzyskanych w okresie 72 dni.

Nowoodkryta planeta posiada masę 1,66 większą niż Jowisz i obiega swoją macierzystą gwiazdę w odległości 0,1 jednostki astronomicznej od niej. Z uwagi na krótki okres orbitalny, dużą masę i bliskość gwiazdy macierzystej, TAP 26b zaliczana jest do tzw. "gorących Jowiszów". "Gorące Jowisze" to gazowe olbrzymy, zbliżone charakterystyką do największej planety Układu Słonecznego, o okresach orbitalnych nie dłuższych niż 10 dni. Ze względu na orbity tak bliskie macierzystym gwiazdom, ich temperatury powierzchniowe są bardzo wysokie.

Obok wyznaczenia podstawowych parametrów nowoodkrytej planety, naukowcy uzyskali również kilka istotnych informacji dotyczących charakterystyki jej gwiazdy macierzystej. Zespół stworzył mapy jasności powierzchniowej i magnetyczną TAP 26, ujawniając obecność chłodnych plam i pochodni chromosferycznych obejmujących do 12 procent powierzchni gwiazdy. Wyznaczono temperaturę fotosfery gwiazdy na poziomie około 4620 K, a jej jasność maksymalną na około 12,16 V mag. Ponadto, na podstawie danych obserwacyjnych, naukowcy doszli do wniosku, że TAP 26 rozproszyła swój dysk akrecyjny bardzo wcześnie, a jej pole magnetyczne zaczęło ewoluować do złożonej topologii.

Źródło:
phys.org

Urania - Postępy Astronomii

Popularne posty z tego bloga

Wykryto największą eksplozję w historii Wszechświata

Naukowcy badający odległą gromadę galaktyk odkryli największą eksplozję obserwowaną we Wszechświecie od czasów Wielkiego Wybuchu. Wybuch pochodził z supermasywnej czarnej dziury w centrum odległej o setki milionów lat świetlnych stąd galaktyki. W trakcie eksplozji zostało uwolnione pięć razy więcej energii, niż przy poprzednim ówczesnym najpotężniejszym wybuchu. Astronomowie dokonali tego odkrycia przy użyciu danych z obserwatorium rentgenowskiego Chandra i XMM-Newton, a także danych radiowych z Murchison Widefield Array (MWA) w Australii i Giant Metrewave Radio Telescope (GMRT) w Indiach. Ten potężny wybuch został wykryty w gromadzie galaktyk Ophiuchus, która znajduje się około 390 mln lat świetlnych stąd. Gromady galaktyk to największe struktury we Wszechświecie utrzymywane razem przez grawitację, zawierające tysiące pojedynczych galaktyk, ciemną materię i gorący gaz. W centrum gromady Ophiuchus znajduje się duża galaktyka zawierająca supermasywną czarną dziurę.

Odkryto najbliższą znaną „olbrzymią planetę niemowlęcą”

Nowonarodzona masywna planeta znajduje się zaledwie 100 parseków od Ziemi. Naukowcy odkryli nowonarodzoną masywną planetę bliższą Ziemi niż jakikolwiek tego typu obiekt w podobnym wieku. Olbrzymia niemowlęca planeta, nazwana 2MASS 1155-7919 b, znajduje się w asocjacji Epsilon Chamaeleontis i leży tylko około 330 lat świetlnych od naszego Układu Słonecznego. „Ciemny, chłodny obiekt, który znaleźliśmy, jest bardzo młody i ma zaledwie 10 mas Jowisza, co oznacza, że prawdopodobnie patrzymy na planetę niemowlęcą, być może wciąż w fazie formowania się. Chociaż zostało odkrytych wiele innych planet podczas misji Kepler i innych podobnych, prawie wszystkie z nich są planetami ‘starymi’. Obiekt ten jest jednocześnie czwartym lub piątym przykładem planety olbrzymiej krążącej tak daleko od swojej gwiazdy macierzystej. Teoretycy usiłują wyjaśnić, w jaki sposób się tam uformowały lub jak tam dotarły” – powiedziała Annie Dickson-Vandervelde, główna autorka pracy. Do odkrycia naukowc

Czy rozwiązano tajemnicę ekspansji Wszechświata?

Badacz z Uniwersytetu Genewskiego rozwiązał naukową kontrowersję dotyczącą tempa ekspansji Wszechświata, sugerując, że na dużą skalę nie jest ono całkowicie jednorodne. Ziemia, Układ Słoneczny, cała Droga Mleczna i kilka tysięcy najbliższych nam galaktyk porusza się w ogromnym „bąblu” o średnicy 250 mln lat świetlnych, gdzie średnia gęstość materii jest o połowę mniejsza niż w pozostałej części Wszechświata. Taka jest hipoteza wysunięta przez fizyka teoretyka z Uniwersytetu Genewskiego (UNIGE) jako rozwiązanie zagadki, która od dziesięcioleci dzieli społeczność naukową: z jaką prędkością rozszerza się Wszechświat? Do tej pory co najmniej dwie niezależne metody obliczeniowe osiągnęły dwie wartości różniące się o około 10% z odchyleniem, które jest statystycznie nie do pogodzenia. Nowe podejście usuwa tę rozbieżność bez korzystania z „nowej fizyki”. Wszechświat rozszerza się od czasu Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce 13,8 mld lat temu – propozycja po raz pierwszy przeds