Przejdź do głównej zawartości

Nie ma miejsca dla Vulcana przy Plutonie

W ramach przygotowań do misji New Horizons teleskop Hubble’a kilkakrotnie przeskanował układ Plutona w celu poszukiwania potencjalnych zagrożeń dla sondy, która w  2015 roku przeleci w pobliżu planety.
W 2005 r. HST po raz pierwszy sfotografował dwa nowe satelity krążące wokół Plutona i Charona. Później księżyce te otrzymały nazwę Nix i Hydra, które pochodzą z mitologii greckiej powiązanej z Plutonem – bogiem świata ciemności – Hadesem. Nix w mitologii greckiej była boginią nocy i matką Charona. Mitologiczna Hydra była dziewięciogłowym strzegący wejścia do Hadesu. Nie jest przypadkiem, że litery „N” i „H” stały się początkowymi literami sondy „New Horizons”. HST odkrył także w 2011 i 2012 r. dwa kolejne księżyce Plutona, mniejsze od Nix i Hydry. W lutym 2013 r. odbyło się wśród internautów głosowanie nad nazwą dla księżycy. Ponad 450.000 internautów wybrano Vulcan, rodzimą planetę Spock’a, bohatera filmu Star Trek.




2 lipca 2013 podjęto decyzję odnośnie nazw księżycy, która została ogłoszona. Oficjalna nazwa P4 to Kerberos a P5 to Styx. Kerberos to w mitologii greckiej trzygłowy pies. Styx była mitologiczną rzeką, którą należało przebyć, aby dotrzeć do świata umarłych – Hadesu. Te nazwy zajęły drugie i trzecie miejsce w głosowaniu. Nazwa Vulcan już pojawiła się w astronomii.
W 1846 r. francuski matematyk Urbain Le Verrier zyskał sławę przewidując istnienie Neptuna, na podstawie odchyleń w orbicie Urana. Le Verrier badał również orbitę Merkurego i odkrył, że również jego ruch nie jest zgodny z przewidywaniami. W 1859 roku zaproponował istnienie planety pomiędzy Merkurym i Słońcem, i nazwał ją Vulcan, po rzymskim bogu ognia. Astronomowie rozpoczęli poszukiwania Vulcana, ale hipotetyczna planeta nie istnieje. Natomiast zaburzenia w ruchu Merkurego zostały wyjaśnione przez Alberta Einsteina w Ogólnej Teorii Względności, opublikowanej w 1915 roku. Stąd Vulcan ma już swoje miejsce w astronomii ale nie jako planeta zniszczona przez Romulan, lecz przez równanie Einsteina.
Nowe księżyce Kerberos i Styx dołączyły z fascynującego systemu w naszym Układzie Słonecznym – Pasa Kuipera. Pluton i Charon powstały jako podwójny obiekt, którego orbity krążą wokół wspólnego środka masy znajdującego się między nimi. Dodając do tego układu cztery małe księżyce, sonda New Horizons ma wiele do przestudiowania podczas swojego relatywnie szybkiego przelotu obok planety, z prędkością prawie 50.000 km/h. Nawet przy tak ogromnej szybkości zespół misji niedawno stwierdził, że plan lotu miał mniej niż 0,3% szans na krytyczne zagrożenie. Potwierdziły to obserwacje głębokiego pola Hubble’a.

Źródło:
HST

Popularne posty z tego bloga

Wykryto największą eksplozję w historii Wszechświata

Naukowcy badający odległą gromadę galaktyk odkryli największą eksplozję obserwowaną we Wszechświecie od czasów Wielkiego Wybuchu. Wybuch pochodził z supermasywnej czarnej dziury w centrum odległej o setki milionów lat świetlnych stąd galaktyki. W trakcie eksplozji zostało uwolnione pięć razy więcej energii, niż przy poprzednim ówczesnym najpotężniejszym wybuchu. Astronomowie dokonali tego odkrycia przy użyciu danych z obserwatorium rentgenowskiego Chandra i XMM-Newton, a także danych radiowych z Murchison Widefield Array (MWA) w Australii i Giant Metrewave Radio Telescope (GMRT) w Indiach. Ten potężny wybuch został wykryty w gromadzie galaktyk Ophiuchus, która znajduje się około 390 mln lat świetlnych stąd. Gromady galaktyk to największe struktury we Wszechświecie utrzymywane razem przez grawitację, zawierające tysiące pojedynczych galaktyk, ciemną materię i gorący gaz. W centrum gromady Ophiuchus znajduje się duża galaktyka zawierająca supermasywną czarną dziurę.

Odkryto najbliższą znaną „olbrzymią planetę niemowlęcą”

Nowonarodzona masywna planeta znajduje się zaledwie 100 parseków od Ziemi. Naukowcy odkryli nowonarodzoną masywną planetę bliższą Ziemi niż jakikolwiek tego typu obiekt w podobnym wieku. Olbrzymia niemowlęca planeta, nazwana 2MASS 1155-7919 b, znajduje się w asocjacji Epsilon Chamaeleontis i leży tylko około 330 lat świetlnych od naszego Układu Słonecznego. „Ciemny, chłodny obiekt, który znaleźliśmy, jest bardzo młody i ma zaledwie 10 mas Jowisza, co oznacza, że prawdopodobnie patrzymy na planetę niemowlęcą, być może wciąż w fazie formowania się. Chociaż zostało odkrytych wiele innych planet podczas misji Kepler i innych podobnych, prawie wszystkie z nich są planetami ‘starymi’. Obiekt ten jest jednocześnie czwartym lub piątym przykładem planety olbrzymiej krążącej tak daleko od swojej gwiazdy macierzystej. Teoretycy usiłują wyjaśnić, w jaki sposób się tam uformowały lub jak tam dotarły” – powiedziała Annie Dickson-Vandervelde, główna autorka pracy. Do odkrycia naukowc

Czy rozwiązano tajemnicę ekspansji Wszechświata?

Badacz z Uniwersytetu Genewskiego rozwiązał naukową kontrowersję dotyczącą tempa ekspansji Wszechświata, sugerując, że na dużą skalę nie jest ono całkowicie jednorodne. Ziemia, Układ Słoneczny, cała Droga Mleczna i kilka tysięcy najbliższych nam galaktyk porusza się w ogromnym „bąblu” o średnicy 250 mln lat świetlnych, gdzie średnia gęstość materii jest o połowę mniejsza niż w pozostałej części Wszechświata. Taka jest hipoteza wysunięta przez fizyka teoretyka z Uniwersytetu Genewskiego (UNIGE) jako rozwiązanie zagadki, która od dziesięcioleci dzieli społeczność naukową: z jaką prędkością rozszerza się Wszechświat? Do tej pory co najmniej dwie niezależne metody obliczeniowe osiągnęły dwie wartości różniące się o około 10% z odchyleniem, które jest statystycznie nie do pogodzenia. Nowe podejście usuwa tę rozbieżność bez korzystania z „nowej fizyki”. Wszechświat rozszerza się od czasu Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce 13,8 mld lat temu – propozycja po raz pierwszy przeds