Przejdź do głównej zawartości

Kwazary mogą odpowiedzieć na pytanie, jak wygasły galaktyki z intensywnie formującymi się gwiazdami

Niektóre z największych galaktyk we Wszechświecie są pełne wygasłych gwiazd. Jednak blisko 12 miliardów lat temu, wkrótce po powstaniu Wszechświata, te masywne galaktyki były gorącymi punktami, które zapełniły go miliardami gwiazd.

W jaki sposób te zapylone galaktyki z intensywnie formującymi się gwiazdami stały się galaktycznymi martwymi strefami ciągle pozostaje tajemnicą.

Astronomowie z Uniwersytetu Iowa w nowych badaniach opublikowanych w Astrophysical Journal zaproponowali rozwiązanie. Mówią, że kwazary, potężne źródła energii, mogą być odpowiedzialne za to, że niektóre galaktyki przestały formować gwiazdy.

Badania mogłyby pomóc wyjaśnić, w jaki sposób galaktyki ewoluowały od gwiazd do kosmicznych cmentarzysk i jak różne zjawiska, o których naukowcy niewiele wiedzą – kwazary i supermasywne czarne dziury, które, jak sądzą astronomowie, istnieją głęboko wewnątrz każdej galaktyki – mogą napędzać te zmiany.

Naukowcy doszli do swojej teorii, gdy zlokalizowali kwazary wewnątrz czterech zapylonych galaktyk z intensywnie formującymi się gwiazdami.

„Kwazary te mogą odgrywać ważną rolę w tworzeniu zapylonych galaktyk z intensywnie formującymi się gwiazdami, które wygasły w kosmicznej historii” – mówi Hai Fu, asystent na wydziale Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Iowa oraz pierwszy autor tego artykułu. „Dzieje się tak, ponieważ kwazary są wystarczająco energetyczne aby wyrzucić gaz z galaktyki będący paliwem do formujących się gwiazd, dlatego kwazary stanowią dobry mechanizm wyjaśniający przejście między stanem intensywnego formowania się gwiazd a wymarłą eliptyczną galaktyką”.

Kwazar nie powinien być wykrywany w zapylonych galaktykach z intensywnie formującymi się gwiazdami, ponieważ ich światło będzie absorbowane lub blokowane przez gruz wywołany intensywną aktywnością gwiazdotwórczą, która się tam odbywa, mówi Fu.

„Fakt, że widzimy kwazary takie, jak te sugeruje, że musi być więcej kwazarów ukrytych w zapylonych galaktykach z intensywną formacją,” - mówi Fu. Być może wszystkie zapylone galaktyki z intensywną formacją gwiazd napędzane są przez kwazary w swoich wnętrzach, ale astronomowie tych kwazarów po prostu nie widzą.

Fu i jego zespół zlokalizowali kwazary w 2016 roku, korzystając z obserwacji z ALMA oraz teleskopów obserwujących na innych długościach fali, od ultrafioletu po podczerwień. I tutaj rodzi się pytanie: dlaczego te kwazary są widoczne, podczas gdy powinny być zasłonięte?

Badacze mają teorię. Uważają, że kwazary wyglądają z czarnych dziur znajdujących się wewnątrz każdej galaktyki. Szczególny kształt tych galaktyk jest niejasny, ponieważ nawet ALMA nie jest wystarczająco silna, aby zapewnić wyraźne obrazy tego obszaru kosmosu sprzed 12 miliardów lat. Ale zespół wyobraża sobie, że galaktyki mogą być formowane i kierunkowane w kształt pączka w taki sposób, że ich czarne dziury (a także kwazary) są widoczne.

Teraz naukowcy sądzą, że większość kwazarów wewnątrz zapylonych galaktyk z intensywną formacją nie może być widoczna, ponieważ są one ustawione w takim kierunku, że pozostają ukryte. Ale odnajdując cztery przykłady zapylonych galaktyk z intensywną formacją gwiazdy z widocznymi kwazarami nie wydaje się to być przypadkiem: w rzeczywistości sugeruje to, że jest ich więcej.

Źródło:
phys.org

Opracowanie:
Agnieszka Nowak

Urania - PA

Popularne posty z tego bloga

Wykryto największą eksplozję w historii Wszechświata

Naukowcy badający odległą gromadę galaktyk odkryli największą eksplozję obserwowaną we Wszechświecie od czasów Wielkiego Wybuchu.

Wybuch pochodził z supermasywnej czarnej dziury w centrum odległej o setki milionów lat świetlnych stąd galaktyki. W trakcie eksplozji zostało uwolnione pięć razy więcej energii, niż przy poprzednim ówczesnym najpotężniejszym wybuchu.
Astronomowie dokonali tego odkrycia przy użyciu danych z obserwatorium rentgenowskiego Chandra i XMM-Newton, a także danych radiowych z Murchison Widefield Array (MWA) w Australii i Giant Metrewave Radio Telescope (GMRT) w Indiach.
Ten potężny wybuch został wykryty w gromadzie galaktyk Ophiuchus, która znajduje się około 390 mln lat świetlnych stąd. Gromady galaktyk to największe struktury we Wszechświecie utrzymywane razem przez grawitację, zawierające tysiące pojedynczych galaktyk, ciemną materię i gorący gaz.
W centrum gromady Ophiuchus znajduje się duża galaktyka zawierająca supermasywną czarną dziurę. Naukowcy uważają, że źró…

Odkryto najbliższą znaną „olbrzymią planetę niemowlęcą”

Nowonarodzona masywna planeta znajduje się zaledwie 100 parseków od Ziemi.

Naukowcy odkryli nowonarodzoną masywną planetę bliższą Ziemi niż jakikolwiek tego typu obiekt w podobnym wieku. Olbrzymia niemowlęca planeta, nazwana 2MASS 1155-7919 b, znajduje się w asocjacji Epsilon Chamaeleontis i leży tylko około 330 lat świetlnych od naszego Układu Słonecznego.
„Ciemny, chłodny obiekt, który znaleźliśmy, jest bardzo młody i ma zaledwie 10 mas Jowisza, co oznacza, że prawdopodobnie patrzymy na planetę niemowlęcą, być może wciąż w fazie formowania się. Chociaż zostało odkrytych wiele innych planet podczas misji Kepler i innych podobnych, prawie wszystkie z nich są planetami ‘starymi’. Obiekt ten jest jednocześnie czwartym lub piątym przykładem planety olbrzymiej krążącej tak daleko od swojej gwiazdy macierzystej. Teoretycy usiłują wyjaśnić, w jaki sposób się tam uformowały lub jak tam dotarły” – powiedziała Annie Dickson-Vandervelde, główna autorka pracy.
Do odkrycia naukowcy wykorzystali dane…

Czy rozwiązano tajemnicę ekspansji Wszechświata?

Badacz z Uniwersytetu Genewskiego rozwiązał naukową kontrowersję dotyczącą tempa ekspansji Wszechświata, sugerując, że na dużą skalę nie jest ono całkowicie jednorodne.


Ziemia, Układ Słoneczny, cała Droga Mleczna i kilka tysięcy najbliższych nam galaktyk porusza się w ogromnym „bąblu” o średnicy 250 mln lat świetlnych, gdzie średnia gęstość materii jest o połowę mniejsza niż w pozostałej części Wszechświata. Taka jest hipoteza wysunięta przez fizyka teoretyka z Uniwersytetu Genewskiego (UNIGE) jako rozwiązanie zagadki, która od dziesięcioleci dzieli społeczność naukową: z jaką prędkością rozszerza się Wszechświat? Do tej pory co najmniej dwie niezależne metody obliczeniowe osiągnęły dwie wartości różniące się o około 10% z odchyleniem, które jest statystycznie nie do pogodzenia. Nowe podejście usuwa tę rozbieżność bez korzystania z „nowej fizyki”.
Wszechświat rozszerza się od czasu Wielkiego Wybuchu, który miał miejsce 13,8 mld lat temu – propozycja po raz pierwszy przedstawiona przez b…